A. Pichler's Witwe & Sohn: antyk wyjaśniony na ścianach szkolnych
Za tą nazwą kryje się wiedeńskie wydawnictwo i drukarnia. Po śmierci założyciela, Antona Pichlera, w 1823 roku działalność przejęła jego wdowa, która kierowała nią z wielkim talentem; od 1851 roku, gdy wspólnikiem został jej syn Franz, firma przyjęła nazwę A. Pichler's Witwe & Sohn, czyli „wdowa po A. Pichlerze i syn”. Wydawnictwo skupiało się przede wszystkim na książkach szkolnych i dużych ściennych planszach edukacyjnych, drukowanych po to, by ukazywać uczniom przyrodę, historię i sztukę. Malarstwo wazowe Grecji II i Teatr grecki wywodzą się z tej tradycji: antyk odtworzony z myślą o przejrzystości, tak by można go było oglądać z daleka i zrozumieć na pierwszy rzut oka. Umieszczenie jednego z tych wydruków w domu to sposób na zachowanie tej idei, a nie tylko wypełnienie pustej przestrzeni.
Wykonanie, które ma służyć przez lata
Każdy oprawiony wydruk artystyczny powstaje na papierze artystycznym, a następnie jest ręcznie wykańczany i oprawiany we Włoszech. Nie zależy nam na natychmiastowym efekcie: dążymy do tego, by kolory z czasem zachowały wierność oryginałowi, bo dzieło stworzone z myślą o przekazywaniu z pokolenia na pokolenie zasługuje na solidną podstawę, równie trwałą jak opowiadana przez nie historia.
Dlaczego warto wybrać Miriaci
Wybierając Miriaci, powierzasz się opiece zespołu, który dba o każdy etap realizacji, od druku po dostawę.
-
Starannie zorganizowana wysyłka: każdy egzemplarz jest odpowiednio zabezpieczony i gotowy do zawieszenia.
-
Materiały archiwalne: papier artystyczny o gramaturze 300 g/m² i ramy wybrane z myślą o trwałości.
-
Rzeczywiste wsparcie: nasz zespół służy pomocą w wyborze dzieła najlepiej dopasowanego do Twojej przestrzeni.
Dzieło, nie tylko dekoracja
Wydruk nie tylko wypełnia ścianę: niesie ze sobą temat, epokę i historię, która nadal przemawia do oglądających. Dzieła A. Pichler's Witwe & Sohn dostępne w Miriaci pozostają wierne tej zasadzie — to wybrane prace, które cenimy przede wszystkim za ich znaczenie, a dopiero potem za walory estetyczne.
Estetyka przemija. Znaczenie pozostaje.
