Het oude Egypte door de westerse blik
Tussen de achttiende en negentiende eeuw oefende het oude Egypte een diepe aantrekkingskracht uit op de Europese verbeelding, gevoed door wetenschappelijke expedities, verzamelwoede en het pionierswerk van geleerden als Jean-François Champollion. Deze collectie brengt verschillende blikken op die periode samen: Léon Jean Joseph Dubois, medewerker van Champollion, die de platen van het Panthéon égyptien met afbeeldingen van Egyptische godheden maakte, zoals het werk Emblemen van Hathor (de Egyptische Venus); Henry Roderick Newman, die tijdens zijn winters in Egypte uiterst nauwkeurige aquarellen van oude monumenten schilderde, waaronder de Tempel van Ramses II; en Owen Jones, die het decoratieve ornament tussen Egypte en het Alhambra bestudeerde voordat hij het verzamelde in zijn beroemde Grammar of Ornament. Een van deze prenten in huis halen betekent dat onderzoek koesteren, niet een lege ruimte vullen.
Een afwerking die gemaakt is om lang mee te gaan
Elke ingelijste kunstdruk wordt gemaakt op fine-artpapier en vervolgens in Italië met de hand afgewerkt en ingelijst. We jagen niet op een onmiddellijk effect: we streven naar een uitstraling die door de jaren heen trouw blijft aan de oorspronkelijke kleuren, want een werk dat bedoeld is om te worden doorgegeven verdient een basis die net zo solide is als het verhaal dat het vertelt.
Waarom kiezen voor Miriaci
Voor Miriaci kiezen betekent vertrouwen op werk dat met zorg is uitgevoerd, van druk tot levering.
-
Zorgvuldige verzending: elk stuk wordt goed beschermd vervoerd en is klaar om opgehangen te worden.
-
Archiefmaterialen: fine-artpapier van 300 g/m² en lijsten die zijn geselecteerd om lang mee te gaan.
-
Echte ondersteuning: ons team staat voor je klaar om je te helpen het werk te kiezen dat het beste bij jouw ruimte past.
Een kunstwerk, niet zomaar decoratie
Een prent vult niet alleen een muur: ze brengt een thema, een tijdperk en een verhaal mee dat blijft spreken tot iedereen die ernaar kijkt. De Egyptologische werken die Miriaci koestert, blijven trouw aan dit principe — stukken die in de eerste plaats vanwege hun betekenis zijn geselecteerd, en pas daarna vanwege hun esthetiek.
Esthetiek vervaagt. Betekenis blijft.
